Rybitwa rzeczna, Sterna hirundo, The common tern, Die Flussseeschwalbe
Ptaki, wodne, morskie, siewkowe, mewowce, mewowate, rybitwy, birds, seabirds, laridae, Vogel, Vögel, Regenpfeiferartige, Seeschwalben
Poland, woj. dolnośląskie, Stawy Milickie, Ruda Sułowska 2.07.2021
Rybitwę rzeczną charakteryzuje smukła sylwetka z wąskimi, ostro zakończonymi skrzydłami i dość długim, głęboko rozwidlonym ogonem.
W szacie godowej wierzch głowy i kark czarne, grzbiet i skrzydła popielate, reszta ciała biała. Dziób sztyletowaty, czerwony z czarnym końcem. Między dziobem a czapeczką wyraźna biała linia. Nogi dość krótkie, czerwone.
Rybitwa rzeczna ma długość ciała ok. 32–38 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 72–98 cm i masę ciała ok. 100–140 g. Żywi się rybami, niekiedy również skorupiakami i owadami. Żeruje, nurkując z powietrza.
W Polsce występuje nielicznie na niżu, głównie w dolinach dużych, nieuregulowanych rzek (Wisła, Bug, Odra, Narew) oraz na wybrzeżu morskim i dużych stawach hodowlanych. Największe kolonie lęgowe znajdują się na piaszczystych wyspach środkowego biegu Wisły, środkowy odcinek Wisły (między ujściem Sanu a Włocławkiem) jest domem dla 30-40% krajowej populacji.